Brut Hemsworth

Julia Horwacik

"Si Deus nobiscum, quis contra nos?"

Kamienica Pod Pająkiem na ulicy Karmelickiej 35

 

Kamienica została wzniesiona według projektu Teodora Talowskiego w 1889 roku. Jest to dom własny Talowskiego. O roku budowy informuje data w szczycie kamienicy, której cyfry są poprzedzielane płaskorzeźbą słońca. W zwieńczeniu szczytu kamienicy znajduje się okrągły otwór z pająkiem w sieci, poniżej zegar słoneczny. Pod gzymsem z lewej strony umieszczony jest napis: Fecit Theodorus Talowski i skrzydlaty smok. Na poziomie pierwszego piętra znajduje się wykusz z oknem, na belkowaniu widnieje łacińska sentencja:

 

SI DEUS NOBISCUM QUIS CONTRA NOS

 

co oznacza: "Jeśli Bóg z nami, któż przeciw nam".

 

Kamienica należy do pierwszej fazy twórczości Talowskiego (1885-1895). Dzieła tego okresu charakteryzuje stosowanie spatynowanej cegły, kamiennego detalu, elementów historycznych, rozbudowanej ornamentyki.

 

Kamienica jest trzypiętrowa, na rzucie nieregularnym ze ściętym narożem. Elewacje wykonane są z ciemnoczerwonej cegły klinkierowej i zwykłej cegły, natomiast detale i ornamenty z białego kamienia. W elewacji znajdują się specjalne kanały, mające umożliwić obrośnięcie budynku przez dzikie wino. Kamienica posiada dwie elewacje - fasada od ulicy Batorego jest zwieńczona gotycyzującym, ceglanym szczytem, obok którego w attyce znajduje się maszkaron, fasada od ulicy Karmelickiej jest asymetryczna, ma charakter mieszczańskiej kamienicy.

Zwieńczenie kamienicy z jej symbolem - pająkiem w sieci.

Wykusz z sentencją - SI DEUS NOBISCUM, QUIS CONTRA NOS

Obecnie projektowanie przybiera różne formy – i jego produkt jest wszechobecny. KTOŚ chce NAM wszystko zaprojektować i... mimowoli stajemy się samorealizującym się PRODUKTEM designu. Ante portas już od dłuższego czasu stoi Parametryczny Hanni'ball. Dotyczy to WSZYSTKICH – NEOFITÓW nowych APLIKACJI też... jednak, jak nie z/za/gubić się się w SIECI?

W ,,sieci designu“ to program, który zrealizowany został w 2012/13 roku przez Wydział Architektury Wnętrz krakowskiej ASP, wraz z uczniami V LO im. A. Witkowskiego w Krakowie i I LO im. J. Słowackiego w Przemyślu. Problem sformułowano jako próbę wymyślenia technologii przechowywania czasu.
Uczestnicy rozgrywający na platformie facebooka opisali to mgliste zagadnienie.

Teraz w 2015 r. druga odsłona programu – biorą udział: V LO im. A. Witkowskiego w Krakowie, Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie- Wydział Architektury Wnętrz, ITAD Institute of Technology, Art and Design of Suzhou (Chiny), DSAA Superior Degree of Applied Arts of Le Corbusier High School in Strasbourg (Francja) temat: PAJĘCZYNA PAMIĘCI WNĘTRZE MIASTA. Smart cities – miejsca po których chodzimy... w których przebywamy, mieszkamy, żyjemy; kalejdoskop wrażeń, mozaika obrazów, rwane, zapętlone myśli, korowód pytań i poszukiwanie odpowiedzi; sentencje i motta przypisane do kamieni i... ludzi.

VITA BREVIS w Krakowie, Strasburgu, Suzhou... Zapatrzeni w tańcu, zapatrzeni w siebie. Zapatrzeni w słońcu zapatrzeni w niebie. Wciąż niepewni siebie, siebie niewiadomi. Pytać wciąż będziemy, pytać po kryjomu. Kto pierwszy szedł... Kto z gwiazdozbioru Vega patrząc na ziemię zgadnie. Kto pierwszy był człowiekem? Kto będzie... nim...? [Marek Grechuta wiersz]

Poruszając się według pewnego modelu kognitywistycznego odkrywamy nieznane nam wcześniej trajektorie emocji.... Cząstka z nich to historia zapisana w chmurze, która dotyka tu i teraz - a jeszcze inne mkną. Dokąd; do Vegi? do Kasjopei? W tej pajęczynie zapatrzeni w słońcu lewitują tworząc własne awatary

@pajęczynapamięci